θοδωρής φίλος αρβανίτης, I ΕΧΩ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΜΟΥ| 10.05-30.06.09 - cheapart
εγκατάσταση
Ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα. Ένα ταμπού. Ένα θέμα που ενώ συμβαίνει γύρω μας, κάνουμε σαν
να μην υπάρχει.
Κι αν τύχει να γίνει αναφορά, τότε η κουβέντα θ’ αλλάξει με βιασύνη, στην καλύτερη
περίπτωση. Βλέπετε ζούμε σε έναν ανδροκρατούμενο πλανήτη. Η εγκατάσταση δίνει βάρος
στο σημαντικό αυτό γεγονός που συμβαίνει μια φορά τον μήνα- περίπου- επί τριάντα τόσα
χρόνια, σε κάθε γυναίκα που υπάρχει δίπλα μας. Και στο πόσο το κρύβουμε.
Ο άνθρωπος είναι περίεργο πλάσμα.
Βγαίνοντας από την παλαιολιθική εποχή η γυναίκα γίνεται ακόμα πιο περίεργη. Για κάτι που
συμβαίνει στο σώμα της. Κάθε εικοσιοκτώ περίπου ανατολές. Μέρες. Και που αν σταματήσει
να συμβαίνει, σε πολύ περισσότερες ανατολές- μέρες ( δεν έχει μάθει ακόμα να μετράει…. )
θα προκύψει μια καινούργια ζωή. Αρχίζει να κάνει τους συνειρμούς της. Τους υπολογισμούς
της. Ανακαλύπτει, μέσα από την επανάληψη, την περιοδικότητα.
Τους αριθμούς. Τις εποχές. Τον χρόνο. Συνδέει αυτήν την ανακάλυψη,
με την σελήνη και τις φάσεις της. Αρχίζει να την τιμά και να την λατρεύει.
Προχωράει στο υποσυνείδητο.
Οι άντρες τρομάζουν. Αργούν να καταλάβουν. Κι όταν καταλαβαίνουν οικειοποιούνται τον
χρόνο και την ροπή στο μεταφυσικό της γυναίκας- λόγω των ανερμήνευτων γεγονότων, της
περιόδου, της σελήνης, του χρόνου…
Έτσι οι άντρες δημιουργούν την θρησκεία και το εμπόριο.
Μ’ αυτά τα δύο όπλα- που δεν είναι δικά τους, οι άντρες φτάνουν το ανθρώπινο είδος στο
σήμερα. Περνώντας από τις πόλεις στον πολιτισμό. Κατατροπώνοντας φυσικά την αρχή. Την
γυναικεία περίοδο δηλαδή.
Η έκθεση αυτή θέλει να προκαλέσει κουβέντα γύρω από την περίοδο και την
«φυσιολογικότητά» της. Να ειρωνευτεί τον άντρα και τα ταμπού του που έχουν ασπασθεί
και οι γυναίκες.
Τέλος σ’ αυτήν την έκθεση ψηφίζουμε. Ποιος ανακάλυψε τον χρόνο;
Ο άντρας; Η γυναίκα; Η ψήφος σας είναι φανερή. Ολοφάνερη.