MEDIA ARCHIVE


    ' '
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021
  • Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021

Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών | Back to Athens 2021


Στο φεστιβάλ «Back to Athens 2021: Προέκταση στο Μέλλον/ Μια αναζήτηση σχετικά με τα όρια του εφικτού", σημαντικό μέρος αποτελεί η διερεύνηση των καλλιτεχνών σε μικρότερα σχήματα ή ατομικά. Απίθανες ερμηνείες σχετικά με τους προβληματισμούς της εποχής ξεδιπλώνονται στους ιδιαίτερους χώρους του επιβλητικού αρχιτεκτονικού μεγάρου, του Μεγάρου Ησαΐα που στέκεται ανάμεσα στο χθες και το σήμερα.

Dimitri Yin (Phoenix Athens Gallery and Residency), Τάσος Λιακόπουλος (επιμέλεια: Εύα Νάθενα), Βένια Δημητρακοπούλου, Βίκη Μπέτσου, Νίκος Γιαβρόπουλος, Paolo Incarnato (επιμέλεια: Στρατής Πανταζής), Πάνος Προφήτης, Μαρίνα Παπαδάκη.


Μέγαρο Ησαΐα
Πατησίων 65 & Ιουλιανού, Αθήνα, 104 33
1ος όροφος

"Memory Vessel", Dimitri Yin, Phoenix Athens Gallery and Residency
Εγκατάσταση

"Γραφειοκρατία", Τάσος Λιακόπουλος
Επιμέλεια: Εύα Νάθενα
Εγκατάσταση

Γράφω=σχεδιάζω σύμβολα
(γράμματα, αριθμούς)
πάνω σε κάποια επιφάνεια.
Συγγενικές λέξεις: γραφέας,
γραφείο, γραφειοκρατία.

Το έργο του Τάσου Λιακόπουλου (γραφειοκρατία) παίρνει τελείως άλλη διάσταση, φόρμα και σημασία άρα και σημειολογία στην τελευταία του αυτή παρουσίαση στο Μέγαρο Ησαΐα το οποίο μνημονεύει και εξιστορεί μίαν άλλη εποχή. Η γραφειοκρατία (και ό,τι το έργο σχολιάζει) είναι ο αναστολέας της δημιουργίας, η σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης οργάνωσης, ένας χαοτικής μηχανισμός που ενώ επινοήθηκε για να κατοχυρώνει και να προστατεύει τις κατακτήσεις του πολιτισμού μας κατέληξε να τις υπονομεύει.
Το έργο αποκηρύσσει την γραφειοκρατία καθολικά, δημιουργεί ένα καφκικό εντοιχισμένο τοπίο και περιγράφει το Χάος - ότι και ο τίτλος του.
Το εκπεφρασμένο αίσθημα όλων είναι η λήξη της γραφειοκρατίας.
Το έργο βάζει μια άνω τέλεια- αν όχι μια οριστική τέλεια- στο μέλλον και καλείται να γίνει μνήμη εγκατεστημένη στο περιβάλλον που τη φιλοξενεί

"ΠΟΛΕΜΟΣ ΞΑΦΝΙΚΑ 2020", Βένια Δημητρακοπούλου
Ηχητική εγκατάσταση

Στη διάρκεια του πρώτου εγκλεισμού θέλησα να κάνω κάτι με όλα όσα αναδύθηκαν απρόσμενα και συχνά βίαια ως προς την πρωτόγνωρη έντασή τους. Η ανάγκη αντίστασης στον υποχρεωτικό εγκλεισμό, μαζί και η ανάγκη της επικοινωνίας, μου έδωσαν την ώθηση. Δούλεψα με ότι είχα στα χέρια μου. Με ένα χαρτί, με ένα μολύβι, με ένα κινητό τηλέφωνο για να ηχογραφώ αυτά που έγραφα. Ζήτησα από τον φίλο και συνθέτη Παναγιώτη Καλαντζόπουλο να δοκιμάσουμε κάτι. Να του στείλω ένα ηχογραφημένο κείμενο μου και να το ντύσει εκείνος μουσικά. Όταν το άκουσα, ξαφνιάστηκα. Ήταν σαν εκείνη την ώρα, μέσα από την απόσταση, δύο κόσμοι διαφορετικοί να έδωσαν για λίγο τα χέρια. Ήταν σαν μια ζεστή χειραψία την ώρα που η αφή έλειπε. Στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλα, και κάπως έτσι προέκυψε ο «Πόλεμος Ξαφνικά». Ένα έργο ηχητικό που αποτελείται από 12 + 1 αυτόνομα κομμάτια που μπορούν να ακουστούν είτε όλα μαζί είτε όπως εδώ στο φετινό Back to Athens 2021 αποσπασματικά. Είναι ένα έργο που μιλά για μια απρόσμενη συνάντηση, για έναν ξένο, για μια ισχυρή σύνδεση και έναν πόλεμο ξαφνικά που ανέτρεψε τα πάντα.
Μέσα μας υπάρχουν όλα. Φως και σκοτάδι. Δύναμη και αδυναμία. Θάρρος και φόβος. Ελπίδα και απελπισία. Πόσο χρόνο μας κρατούν δικούς τους τα μεν και πόσο τα δε;
Βένια Δημητρακοπούλου

Πόλεμος και Ειρήνη Ξαφνικά
… με το τέλος της εποχής της χειραψίας, της αφής, επινοούμε τρόπους ίδιας έντασης και ουσίας για να αισθανθούμε, να καταλάβουμε, να αγγίξουμε ο ένας τον άλλον. Ένας τρόπος που μου έρχεται φυσικός είναι να δοκιμάσω με μουσική πρώτη φορά, να συνοδεύσω ποίηση, τον λόγο. Στην ποίηση η αλληλουχία των λέξεων δημιουργεί μία δόνηση. Όταν προστεθεί η μουσική, η δόνηση αυτή εντείνεται και πολλαπλασιάζεται. Μεταβάλλει το ποίημα το γυμνό σε νέο έργο.
Δίνουν τα χέρια.
Παναγιώτης Καλαντζόπουλος

Ιδέα, κείμενα, φωνή: Βένια Δημητρακοπούλου
Μουσική: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
Διάρκεια: 4:03 & 1:34 λεπτά


2ος όροφος

"Αόρατοι άνθρωποι", Βίκη Μπέτσου
Πειραματικό βίντεο

"Ιούνιος 2021, αμέσως μετά το μακρύ Lock-down. Ένα εικαστικό φεστιβάλ πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Μέγαρο Ησαΐα, μια πρώην πολυτελής πολυκατοικία που χτίστηκε το 1923 στο κέντρο της Αθήνας. Όλοι οι καλλιτέχνες, οι επιμελητές και οι άνθρωποι της τέχνης είναι πολύ χαρούμενοι που θα συναντηθούν ξανά σε πραγματικό χώρο, μετά από μια μακρά χρονιά καραντίνας και διαδικτυακών εκδηλώσεων.
Επισκέπτομαι το κτίριο για να δω τον χώρο που θα εγκαταστήσω το έργο μου.
Επιστρέφω για να φωτογραφίσω τους εσωτερικούς χώρους του εξαίσιου κτιρίου.
Εκείνη την ημέρα, υπάρχει μια εταιρεία καθαρισμού στο κτίριο, η οποία προετοιμάζει τον χώρο για τα εγκαίνια της εκδήλωσης. Παρακολουθώ μέσα από τον φακό τους εσωτερικούς χώρους του εγκαταλελειμμένου κτιρίου να καθαρίζονται και να τους περιποιούνται μια ομάδα νεαρών μεταναστών. Όσο περνά η ώρα, συνηθίζουν την παρουσία μου και αρχίζουν να αποκαλύπτουν μια παράλληλη πραγματικότητα που δεν παρατηρούμε ή σχεδόν πάντα ξεχνάμε. Αυτό το βίντεο είναι μια αυθόρμητη τεκμηρίωση της εμπειρίας μου στην έπαυλη Ησαΐα στις 16 Ιουνίου 21 από τις 9 μ.μ. έως τις 2 π.μ. Η βίντεο προβολή κατά τη διάρκεια της έκθεσης, ξεδίπλωσε τους εσωτερικούς χώρους του ίδιου κτιρίου, απεικονίζοντας μια διαφορετική, παράλληλη χρονική περίοδο και πραγματικότητα."
Βίκη Μπέτσου

"Το δωμάτιο της απόστασης", Νίκος Γιαβρόπουλος
Εγκατάσταση

Μετά την πανδημία του covid θα έρθει η επόμενη!
Αν και δεν είναι ακόμα αντιληπτό αλλά η πρόσληψη της πραγματικότητας έχει αλλάξει ανεπιστρεπτί και αυτό γιατί η πανδημία εξελίσσεται πιο γρήγορα από την αντίληψή μας γι' αυτή.
Ο χρόνος έχει σπάσει δεν ακολουθεί την γραμμική ψευδαίσθηση που είχαμε δημιουργήσει, τα πραγματικά αντικείμενα αντικαθίστανται από εικονικά και η σεξουαλική δραστηριότητα αποστασιοποιήθηκε από την φυσική επαφή, πραγματοποιείτε εξ αποστάσεως. "Το δωμάτιο της απόστασης" είναι μια εγκατάσταση η οποία αποτελείται από ένα μη ρολόι ένα βάζο με λουλούδια σε μορφή κινούμενης εικόνας και ένα γλυπτό το οποίο λειτουργεί διακοσμητικά κάτι σαν "νεκρή φύση" της σεξουαλικότητας.


3ος όροφος

"Epic
-003-", Paolo Incarnato

Επιμέλεια: Στρατής Πανταζής
Εγκατάσταση

Τα έργα του Ιταλού Paolo Incarnato φέρνουν στην επιφάνεια προβληματισμούς και ερωτήματα αρχαία, σύγχρονα και μελλοντικά. Η τελευταία του σειρά με τίτλο Epic (2018-21) – στο Μέγαρο Ησαΐα, χτισμένο το 1923 επί της οδού Πατησίων, το οποίο μαρτυρά την αίγλη μιας άλλης εποχής, και που μέχρι σήμερα στεγάζει τη σχολή κινηματογράφου Σταυράκου – ερευνά με μία δόση σαρκασμού το παρόν και το μέλλον ενώ παράλληλα επανενεργοποιεί τη μνήμη.
Συγκεκριμένα τα γλυπτά αποτελούνται από ανακυκλώσιμες κονσέρβες σύγχρονων προϊόντων και άλλα μεταλλικά αντικείμενα όπως κεραίες και φιάλες αερίων, στις οποίες υπάρχουν ζωγραφισμένες σκηνές που θυμίζουν αυτές της καθημερινότητας και των μύθων που κοσμούν τα αρχαιοελληνικά αγγεία και τους αμφορείς. Οι εικόνες που δημιουργεί είναι σύγχρονες, περιστοιχισμένες όμως από μια αρχαιοελληνική ατμόσφαιρα, καθώς ανακαλύπτουμε αρχαίους Έλληνες μέσα σε μία σημερινή συνθήκη όπως να τρώνε ποπκόρν και να κρατούν το τηλεχειριστήριο, να κάνουν self-test κορωνοϊού και να δουλεύουν μπροστά στον φορητό τους υπολογιστή. Αναπαριστά «επικές» σκηνές του σήμερα πάνω σε καθημερινά βιομηχανικά αντικείμενα που θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημεία αναφοράς και αντικείμενα μελέτης για τον μελλοντικό αρχαιολόγο και ιστορικό.

"Natural equivalence", Πάνος Προφήτης, Μαρίνα Παπαδάκη
Ζωγραφική, γλυπτική

"It is in the Renaissance that the false is born along with the natural. From the fake shirt in front to the use of the fork as artificial prosthesis, to the stucco interiors and the great baroque theatrical machinery. The entire classical era belongs par excellence to the theatre.... In the churches and palaces stucco is wed to all forms, imitates everything- velvet curtains, wooden corniches, charnel swelling of the flesh. Stucco exorcises the unlikely confusion of matter into a single new substance, a sort of general equivalent of all others, and is prestigious theatrically because it is itself a representative substance, a mirror of all the others."
Jean Baudrillard
Αυτό είναι ένα μικρό απόσπασμα από το κείμενο του Jean Baudrillard "Stucco Angel". Μπορεί το Μέγαρο Ησαΐα να μην είναι ένα αναγεννησιακό αρχιτεκτόνημα ωστόσο, το 1923, δηλαδή η περίοδος που κατασκευάστηκε, κουβαλάει στοιχεία ενός αρχιτεκτονικού εκλεκτισμού με γύψινα διακοσμητικά στοιχεία εσωτερικά και εξωτερικά τα οποία αναπαριστούν διαφορά μοτίβα από τη φύση. Το πλαστό είναι το κυρίαρχο σχήμα της κλασικής περιόδου από την αναγέννηση έως την βιομηχανική επανάσταση, πρώτου δηλαδή φτάσουμε στην παρούσα φάση της προσομοίωσης (simulation). Συγκυριακά το κτίριο στεγάζει για δεκαετίες την Σχολή Κινηματογράφου Σταυράκου. Έτσι, μοιραία έχει στα "σπλάχνα" του μία υποβόσκουσα θεατρικότητα που ξεχειλίζει στους διαδρόμους του Μεγάρου και αντηχεί στις πολιτικές προεκτάσεις που περιγράφει ο Baudrillard.
Με αφορμή, λοιπόν, τον χώρο και τους Αγγέλους του Στόκου η Μαρίνα Παπαδάκη και ο Πάνος Προφήτης παρουσιάζουν έργα που βάζουν την φύση και το σώμα (φαντασιακό - συμβολικό - πραγματικό) στο επίκεντρο. Ενώ, οι δυο εικαστικοί έχουν διαφορετικές καλλιτεχνικές πρακτικές υπάρχουν κοινά σημεία όπως, η βιολογική εκμετάλλευση και εργαλειοποίηση ανθρώπου/φύσης, η σχέση ανθρώπου μηχανής, η αναπαραγωγή και το αντίγραφο στο έργο τέχνης αλλά και η βιομηχανοποιημένη κοινωνία. Το στοιχείο της (ανά)παραγωγής εντοπίζεται στα ζωγραφικά της Παπαδάκη με τις αναπαραστάσεις ενός Ford-ism περιβάλλοντος αλλά και στις γλυπτικές εγκαταστάσεις του Προφήτη όπου φόρμες επαναλαμβάνονται σαν να είναι αντίγραφα κάποιας ελαττωματικής μηχανής. Παράλληλα, υπάρχει ένας υποβόσκων σαρκασμός. Οι ράγες στα ζωγραφικά της Παπαδάκη θυμίζουν την φρενίτιδα της γραμμής παραγωγής του "Modern Times" (Charlie Chaplin), παρουσιάζοντας το δίπολο εξουσία-γνώση σε μία ορθολογιστικά κατασκευασμένη πραγματικότητα, ενώ τα γλυπτά του Προφήτη μοιάζουν σαν να ξεπήδησαν από το ίδιο ορθολογιστικό σύμπαν όπου τα όρια φύσης/ανθρώπου και μηχανής δεν είναι ευδιάκριτα.

Οι εγκαταστάσεις και προβολές από ανεξάρτητους καλλιτέχνες και επιμελητές, παρουσιάζονται στο πλαίσιο του Back to Athens International Arts Festival 2021.
Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται λαμβάνοντας υπόψη όλα τα μέτρα προστασίας της Δημόσιας Υγείας, στο πλαίσιο αποφυγής της διασποράς του κορωνοϊού (CoV-19).


Το Back to Athens 8 | 2021 διοργανώνει η APART Art Research and Applications, υπό την Αιγίδα του Δήμου Αθηναίων, με την υποστήριξη της Αυστριακής Πρεσβείας στην Αθήνα και του Υπουργείου Πολιτισμού της Αυστρίας, την εταιρεία Zoia, το Πολιτιστικό πρόγραμμα Athens Intersection, την CHEAPART, και το πρόγραμμα Offspring Young Artists.

Back to Athens 8 International Arts Festival 2021
Προέκταση στο Μέλλον: Μια αναζήτηση σχετικά με τα όρια του εφικτού

Μέγαρο Ησαΐα
Πατησίων 65 & Ιουλιανού, Αθήνα, 104 33
Ανεξάρτητες παρουσιάσεις Καλλιτεχνών, Επιμελητών Back to Athens 2021, 1ος /2ος/3ος όροφος

Έναρξη: Πέμπτη, 1 Ιουλίου
Διάρκεια: 1 – 4 Ιουλίου, 2021
Ώρες: Πέμπτη 1.7, Παρασκευή 2.7, 16:00 – 22:00, Σάββατο 3.7, Κυριακή 4.7, 12:00 – 22:00